Wednesday, 29 July 2020

Partizanova fešta u Prištini, za pobedu protiv C.zvezde!

Slavlje fudbalera i navijača, posle gola Ćirića!
Početkom devedesetih , tačnije u prvoj polovini decenije, za vreme sportskih sankcija našoj zemlji, održavalo se takmičenje pod nazivom "TV liga šampiona". Partizan, Crvena zvezda i Vojvodina uzimali su učešće u ovom takmičenju, kao jedini klubovi, koji su bili šampioni države.
Odigrano je četiri izdanja TV lige šampiona, prvo u februaru 1993 godine, u Beogradu, a naredna dva puta domaćin je bio Novi Sad, dok je poslednji turnir odigran u Prištini, krajem jula 1995 godine.

Na današnji dan, 29. jul 1995 godine, Partizan i Crvena zvezda sastali su se u borbi za trofej, a meč je odigran pred sjajnom popunjenim tribinama gradskog stadiona u Prištini. Posle prvog poluvremena, koje je završeno bez golova, crno-beli su u drugom delu došli do prednosti, a strelac je bio Dragan Ćirić. Usledilo je veliko slavlje Grobara, uz pravi argentinski stampedo na ogradu, koja je delila teren od tribine.

Gradski stadion u Prištini!

Tokom opšteg ludila, Albert Nađ je ostao bez dresa, koji je bacio u publiku, a meč je mogao biti nastavljen tek kada je dres vraćen sa tribine, jer ekipa izgleda nije imala rezervnu garnituru.

U samom finišu susreta, posle kontra napada i sjajne asistencije Nađa, Darko Tešović je zapečatio sudbinu C.zvezde, na ovom meču, sa drugim golom naših fudbalera. Ovom pobedom, crno-beli su došli do četvrtog trofeja u ovom takmičenju, u četiri izdanja.








Monday, 27 July 2020

Partizanov Kempes, od blokova Novog Beograda do zatvora u Grčkoj!

Milan Đurđević, na meču protiv Hajduka 1990. godine (foto crno-bela nostalgija)
Milan Đurđević, ime koje (malo) starijim navijačima Partizana mnogo govori, jedni su ga obožavali, drugi ga nisu voleli, ali nesporno je da je on jedan od fudbalera, prema kome ljubitelj fudbala nije mogao da bude ravnodušan.

Kempes, kako mu je bio nadimak, zbog njegove duge kose, koju je furao i čuveni argentinski fudbaler, Mario Kempes, rođen je 4. novembra 1967 godine, a posle odrastanja u blokovima Novog Beograda, fudbalsku karijeru počinje 1986 godine u OFK Beogradu. Na staroj Karaburmi je nastupao do 1989 godine, a sjajna sezona 1988-89, kada je postigao 19 golova u drugoj saveznoj ligi, preporučila ga je Partizanu.

Prva sezona u dresu našeg kluba, ostaje posebno u sećanju po njegovim golovima protiv Seltika, u Mostaru, kao i poslednjim golom na meču protiv Groningena, kada su crno-beli ostvarili plasman među osam najboljih ekipa u kupu pobednika kupova i time prezimeli u evropi, posle 24 godine! Njegov učinak na kraju sezone, bio je 9 golova na 26 nastupa.

U drugoj sezoni, Partizan je eliminisao jednu od najboljih španskih ekipa, u tom trenutku, Real Sosijedad, u kupu UEFA, a Đurđević je postigao odlučujući penal, u revanšu na stadionu JNA.  U osmini finala, protivnik nam je bio Inter, a Partizanov Kempes se propisno ispromašivao u tom dvomeču, pogotovo se pamte dve situacije na prvom meču, na Đuzepe Meaci, kada je propuštena prilika za daleko boljim rezultatom.

Pamte se i njegova dva gola na splitskom Poljudu, za pobedu Partizana nad Hajdukom, u meču koji je završen upadom navijača na teren i spaljivanjem zastave Jugoslavije.

U leto 1991 godine, dres crno-belog kluba iz Beograda, zamenio je onim iz Soluna, potpisavši za PAOK. U Grčkoj je odigrao dve vrlo dobre sezone, postigavši 17 golova na 45 zvaničnih mečeva, uz gol u velikom derbiju protiv Olimpijakosa.

Milan Đurđević u dresu PAOK-a (foto PAOK FC)
Posle dve sezone u PAOK-u, prelazi u Panahaiki, klub iz Grčke prve lige, sa kojim ispada iz elitnog ranga. Time je i njegova karijera definitvno krenula na dole, s obzirom da je potom imao samo manje ili veće epizodne uloge, prvo u Majorci, potom u klubu Leka, iz Portugalije, Perpinjanu iz Kana, da bi karijeru definitivno okončao 1998 godine, posle sezona u Kastoriji i PAS Janjini.

Početkom devedesetih godina, u jednom beogradskom klubu, ranjen je, posle svađe oko devojke, kako se pričalo.

Pod oko javnosti došao je 2012 godine, kada je objavljena vest, da je bio član organizovane kriminalne grupe, koja se u Solunu bavila iznudom i zelenašenjem.




Sunday, 19 July 2020

Diskretni heroj: Zvonimir Vukić

Zvonimir Vukić 141. derbi (foto FK Partizan)

Na današnji dan, 19 jula, 1979 godine, u Zrenjaninu, rođen je Zvonimir Vukić. Karijeru počinje u mlađim kategorijama Proletera, a sa 17 godina, u sezoni 1996-97, debituje za ovaj klub. Posle dve godine i odigranih 36 mečeva, uz 3 postignuta gola, Zvoneta su zapazili skauti brojnih evopskih klubova. 1998 godine, sa samo 19 godina, prelazi u Atletiko Madrid, gde dobija priliku u B timu, koji je u to vreme nastupao u drugoj ligi Španije. U dresu madriđana provodi dve sezone, ali bez prilike da nastupi za prvi tim.

U aprilu 2000 godine, vraća se u Srbiju i potpisuje za Partizan, a do kraja te sezone upisuje 6 nastupa, uz 1 gol. Naredne tri sezone je nastupao fenomenalno u crno-belom dresu, a naš klub je osvojio dve titule šampiona države, kao i jedan kup, a Vukić je stekao status reprezentativca, za koju je debitovao u februaru 2003 godine.

Partizan - Slavija Prag (foto crno-bela nostalgija)

108 mečeva, uz 52 gola, uz titulu najboljeg strelca šampionata SR Jugoslavije u sezoni 2002-03, stavljaju ga na listu obavezne kupovine Šahtjora iz Donjecka, gde odlazi u leto 2003 godine.

Narednih pet sezona je bio pod ugovorom sa ovim slavnim ukrajinskim klubom, uz pozajmice u Portsmutu, u jesenjem delu sezone 2005-06 i prolećnog dela iste sezone, kada je po drugi put obukao dres Partizana. Na žalost, već na pripremama je doživeo tešku povredu, koja ga je odvojila od terena, a samim tim i od mundijala 2006 godine, gde je trebao da bude neizostavni član selekcije Srbije i Crne Gore, za koju je sjajno igrao u kvalifikacijama.

Posle rastanka sa klubom iz Donjecka, prelazi u ekipu FK Moskve, gde provodi period od novembra 2008 do februara 2010 godine. Posle bankrota ovog kluba, postaje slobodan igrač.

Tokom zimske pauze sezone 2010-11, Zvone oblači dres Partizana po treći put, a promovisan je zajedno sa Prinsom Tejgom. Osvojena je dupla kruna, a Vukić je bio strelac, upravo sa Tejgom, u pobedi u finalu kupa, nad Vojvodinom. Naredna sezona je bila sjajna za njega, uz još jednu titulu šampiona države, bio je strelac 17 golova na 30 mečeva, a posebno se pamti njegova majstorija u pobedi  Partizana u 141. večitom derbiju.

Zvonimir Vukić (foto sportski žurnal)

Sezona 2012-13 dovela je do njegovog sukoba sa trenerom Vermezovićem, tako da je Vukić napustio klub početkom 2013 godine, posle samo dva odigrana meča u toj polusezoni, a nova stanica je bio Solun i PAOK.

Tokom jedne i po sezone u Solunu, postigao je 17 golova na 45 mečeva, a 2014 godine je bio jedini strelac u finalu kupa za PAOK, koje je nažalost izgubljeno, ekipa Panatenaikosa je slavila sa 4:1. Po rastanku sa solunjanima, potpisuje za Veriju, ali posle samo tri susreta, odlučuje da završi sa aktivnim igranjem fudbala.

Zvone Vukić se danas bavi menadžerskim poslovima, a sjajni Strahinja i Lazar Pavlović su neki od igrača, o čijim karijerama on brine.